Montanes moet opgeven, Vliegen wint Siemens Open 2009

Door de regen begon de finale zondag een uurtje later, iedereen op het Centre Court was er daarna klaar voor. Na vijf games was de wedstrijd tussen Albert Montanes en Kristof Vliegen helaas al weer voorbij; de nummer één geplaatste Albert Montanes moest vanwege een blessure opgeven. Hij deed er alles aan de pijn in zijn knie te verbijten, maar kon niet meer aanzetten om zijn Spaanse spel, gebaseerd op een enorm loopvermogen, te laten zien. Kristof Vliegen, zijn opponent, zag ook dat Montanes na zijn valpartij, in een poging een dropshot te halen, niet echt soepel meer over de baan bewoog.
Tijdens de onderbreking voor een medische behandeling van Montanes ging de lange Belg tennissen met één van de ballenkinderen. Zijn keuze viel op het Franse jongetje Guillaume Baril, die daarmede op slag een bekende Hagenaar werd.
Vliegen na afloop: “Het was beter dat Albert opgaf, hoe vervelend het ook is. Ik zag bij de punten die we nog na zijn blessurebehandeling gespeeld hebben dat hij niet meer fatsoenlijk kon lopen. Dat is voor beiden moeilijk. De neiging om wat gas terug te nemen komt dan toch in je op, want niemand wil dat hij nog erger geblesseerd raakt. Ik heb nog nooit een wedstrijd ‘cadeau gekregen’; het is een heel vreemd gevoel moet ik zeggen.
Montanes werd uitgebreid onderzocht door de fysiotherapeut en toernooiarts. Zichtbaar teleurgesteld zei hij na afloop: “Ik voelde meteen dat het niet goed zat. De pijn was hevig en we waren nog maar net met de wedstrijd begonnen, dus ik wist dat ik nog heel wat games te gaan had. Je denkt op dat moment alleen maar aan de pijn en aan je knie, ik wilde uiteraard niet nog erger geblesseerd raken. Morgen ga ik in Stuttgart waar ik mijn volgende toernooi hoop te spelen direct naar het ziekenhuis. Of ik nog een keer terug kom om een derde finale wel te winnen? “De kans is groot”, wist hij toch met een glimlach af te sluiten.